~Fragments of Memories~

เรียนต่อมหาลัย...คำนี้สำหรับเราแล้วฟังดูยาวไกลจังเลย เพราะตอนนี้เพิ่มอยู่ ม.ต้นเอง ปีหน้าจะขึ้น ม.3 และปีต่อไปก็ขึ้น ม.4 เราก็ยังหาสิ่งที่เราอยากเรียนและเหมาะสมที่จะเรียนไม่พบ แต่ที่แน่ๆคือ อยากเรียนสายศิลป์ แต่ก็ไม่รู้ว่า จะศิลป์ไหนดีน่ะสิ - -"

เอาเป็นว่าเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ที่คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ม.บูรพา เค้ามีงานมนุษย์กับสังคมขึ้น แล้วเราก็ไปเดินมา เป็นงานที่คณะนี้เค้าจัดเพื่อแนะแนวการศึกษา (โดยความเข้าใจของเราเองนะ) และชักชวนให้เข้าสาขานั้นสาขานี้...เราเองสนใจเรื่องจิตวิทยามากๆเลย ไม่รู้ทำไม เพราะเราจิตหรือเปล่าหว่า อันนี้ไม่น่าใช่นะ เพราะเราว่าเราเองเป็นคนปกติดีครบถ้วน(มั้ง)

เราเองก็ไม่เข้าใจนะว่าทำไมถึงอยากเรียนจิตวิทยา อาจจะเพราะชอบมั้ง แต่ทำไมถึงชอบล่ะ? นี่แหละปัญหา เพราะเราไม่รู้ว่าเราต้องการเรียนสายนี้จริงๆหรือเปล่าน่ะสิ มันอาจจะเป็นความคิดแค่ชั่วขณะหนึ่งเท่านั้นก็ได้ พอเอาเข้าจริงๆอาจจะค้นพบว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการเรียน...

บางทีเราก็สับสนมากเลยนะเนี่ยว่าเราต้องการอะไรกันแน่? ไม่เข้าใจเล้ย...เราควรจะตัดสินใจได้แล้ว เพราะพอขึ้น ม.3 เราก็ต้องเคร่งในวิชาที่เราจะเลือกเรียนตอน ม.4 เพื่อจะเข้าเรียนมหาลัย แต่ว่านะ..รุ่นเราคงไม่ต้อง ENT' แล้วล่ะ..จะว่าดีหรือไม่ดีน้า~

ถ้าพูดถึงในม.บูรพาแล้วเนี่ย ศึกษาศาสตร์ก็น่าสนใจนะ เพราะมีภาควิชาแนะแนวและจิตวิทยาด้วย หุหุ...(จิตจริงๆด้วย- -")

แต่เอาเข้าจริงๆแล้วเราก็ไม่อยากเรียนที่ ม.บูรพานี่หรอกนะ อยากไปเรียนในกรุงเทพอ่ะ อย่างคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อย่างเนี้ย น่าเรียนจะตาย แต่จบมาจะไปมีคนจ้างทำอะไรรึเปล่าเนี่ย

แต่ก่อนตอน ม.1 ซึ่งก็ยังไม่นานมากนักแหละ เราใฝ่ฝันอยากเรียนนิเทศจุฬามากเลย ไม่รู้ทำไม...แต่ตอนนี้อยากเรียนจิตวิทยา จุฬาม๊ากมาก

แต่ไม่เข้าใจคนอยากเรียนแพทย์เล้ยยยย น่ากลัวจะตาย ผ่าศพงี้ อี๋ย์~...ซาหยองจะตายชัก(พ่อแม่เราก็หมอนี่หว่า...- -")...แต่ก็ช่างเถอะ แต่ละคนย่อมมีความฝันของตัวเอง เมื่อมีความฝันแล้ว มันก็ขึ้นอยู่กับคนๆนั้นด้วย ว่าจะทำตามความฝันนั้น หรือจะเพ้อพกอยู่ต่อไป...

เราเอง ก็ไม่รู้ว่า จะทำตามที่ตัวเองหวังไว้ได้ซักแค่ไหน....แต่ในเมื่อตอนนี้ยังมีแรงฮึดอยู่ ก็ขอฮึดให้ถึงที่สุดละกันค่ะ ^^