เมื่ออาทิตย์ที่แล้วดูหมอจิน()ใน TPBS จบแล้ว



แต่... มีเรื่องที่ยังค้างคาใจอยู่

คือภาษาพูดของบรรดาสาวๆโอยรันที่ฟังแล้วออกจะพิสดารพันลึกสักเล็กน้อย

ก่อนอื่นต้องนิยามก่อนว่าโอยรันเป็นใคร?

ถ้าจะพูดง่ายๆโอยรัน(花魁)ก็เป็นโสเภณีชั้นสูงนั่นล่ะ
(ถ้าจะเรียกให้สวยหรูหน่อยก็ต้องเรียกว่านางคณิกาสินะ)


ยุครุ่งเรืองของโอยรันคือสมัยเอโดะ ถ้าใครดูซีรีย์หมอจินจะรู้จัก ว่าย่านโคมแดงของเอโดะคือ ย่านโยชิวาระ (吉原) โอยรันจะไม่สามารถออกมาจากย่านโคมแดงได้เด็ดขาด  จนกว่าจะถูกไถ่ตัวหรือเป็นอิสระ

แต่ วันนี้ไม่ได้จะมาเลคเชอร์เรื่องโอยรัน จะมาแสดงความเก๋ของภาษาโอยรันต่างหาก!

ภาษาที่ใช้กันเฉพาะสาวๆย่านโคมแดงเรียกว่า 廓詞 (kuruwa kotoba)
บางคนก็เรียกว่า ありんす言葉 (arinsu kotoba) เป็นภาษาที่พูดกันในโยชิวาระ
ไม่รู้ย่านโคมแดงเมืองอื่นใช้กันรึเปล่า แต่โยชิวาระเก๋มาก ถึงขนาดมีภาษาเฉพาะของตัวเองกันด้วย!

เวลาดูหมอจินแล้วโอยรันโนะคะเสะออกมานี่เราจะตั้งใจฟังมาก
เพราะคำพูดคำจาผิดจากที่เคยเรียนในตำรามาอย่างรุนแรง (แหงสิ ใครเค้าจะสอนภาษาโอยรันกันล่ะ)
แถมน่าฟังกว่าซากิที่วันๆพูดแต่ บลาๆๆโกไซมัส แบะๆๆโกไซมัส โน่นโกไซมัส นั่นโกไซมัส นี่โกไซมัส (จะสุภาพไปไหนคะเจ๊)

เอาเป็นว่าช่างซากิเค้า มาสนภาษาโอยรันกันเถอะ
จากการศึกษาจากหลายๆเว็บพบหลักการของคุรุวะโคโตบะที่เด่นๆคือออออออ
(ในที่นี้ขอยกตัวอย่างจากภาษาโอยรันที่พบในซีรีย์คุณหมอจินละกันนะ)

  • 「あちき」(achiki)
ใช้แทนตัวเอง มีความหมายเท่ากับคำว่า (watashi)

ยกตัวอย่างเช่นตอนที่ซากิบอกว่าอิจฉาโนะคะเสะ
โนะคะเสะก็ถามกลับว่า ธิดาซามูไรอย่างท่านจะมาอิจฉาอะไรคนอย่างข้ากัน

お武家のおひい様があちきなぞの何を?
(obuke no ohiisama ga achiki nazo no nani wo?)



  • あたい」(atai)
นี่ก็คำเรียกแทนตัวเองเหมือนกันแต่น่าจะให้ความรู้สึกอาโนเนะกว่านิดหน่อย
อารมณ์เหมือน あたし(atashi)
เห็นได้จากที่โนะคะเสะใช้คำนี้ตอนเป็นเด็ก
แต่พอโตมากลับไปใช้ あちき แทน


ตัวอย่างเช่นตอนที่โนะคะเสะยังเด็กแล้วตัดสินใจว่าจะเป็นโอยรันนัมเบอร์วันให้ได้

あたい… 菩薩になるよ》
(atai... bosatsu no naru yo)

แต่เพราะเป็นคำที่เมื่อก่อนใช้กันในย่านโคมแดง ถ้าใครพูดจะดูไม่ดีเท่าไหร่
จนมาสมัยโชวะ ช่วงปี 1970 พวกสาวใจแตกหรือไม่ก็พวกแหวกขนบสังคมเอามาพูดกันเท่ๆ
ไปๆมาๆเลยกลายเป็นปกติ
แต่เดี๋ยวนี้ก็ไม่ค่อยพูดกันแล้วแหละ



  • 「~ありんす」= ~であります (~arinsu = ~de arimasu)
เป็นไวยากรณ์ที่ใช้บ่อยที่สุดแล้วล่ะค่ะ ถึงได้เรียกกันว่า ありんす言葉 (arinsu kotoba)
หรือภาษา อะรินสุ (ฟังดูน่ารักเนอะ)

ที่จริงแล้ว ~ありんす นี่มันก็เท่ากับ です(desu) นั่นเอง

ตัวอย่างเช่น
《江戸で一番のお医者様でありんす
(edo de ichiban no oishasama de arinsu)
= เป็นหมอที่เก่งที่สุดในเอโดะ

雪に… なりとうありんす
(yuki ni... naritou arinsu)
= อยากเป็นหิมะ
(ตอนโนะคะเสะพูดฉากนี้ซึ้งมว๊ากกกก แทบร้องไห้ (
─┬─__─┬─ ))


  • 「~ありんしょ?」= ~でありましょう?(~arinsho = ~de arimashou)
เป็นรูปคำถาม แต่บางทีก็อาจจะถามแบบไม่ต้องการคำตอบก็ได้
มีค่าเท่ากับ でしょう/だろう (deshou/darou) นั่นล่ะค่ะ

ยกตัวอย่างเช่นตอนที่โนะคะเสะพูดกับพี่สาวว่า พี่เองไม่ใช่หรือที่เป็นคนบอกว่าให้ยิ้มเข้าไว้

笑えと言ったは姐さんでありんしょう
(warae to itta wa neesan de arinshou)



  • 「~ざんす」= ~でございます  (~zansu = ~ degozaimasu)
เป็นคำลงท้ายประโยค ถึงจะบอกว่าเท่ากับ ~でございます ( ~ degozaimasu)
แต่จริงๆมันก็เท่ากับคำว่า です(desu) นั่นแหละ เด๊ะโกไซมัส นี่เป็นขั้นสุภาพกว่าของ เดส อีกที
ดังนั้น ~ざんす นี่ก็คือรูปสุภาพกว่าของ ~ありんすแหละค่ะ

จะว่าไปภาษาโอยรันนี่สุภาพสุดๆเลยนะ สงสัยเพราะต้องเอาอกเอาใจเหล่าชายหนุ่มนักตระเวนราตรีล่ะมั้ง

ยกตัวอย่างเช่น ตอนโนะคะเสะขอให้หมอจินช่วยรักษาพี่สาวให้
姐さんを 治していただきとうござんす
(neesan wo naoshite itadakitou gozansu)

กระบวนการแปลงของประโยคนี้ซับซ้อนหน่อย คือ

จาก いただきたいです (itadakitai desu)
ー> いただきとうございます (itadakitou gozaimasu)
ー> いただきとうござんす  (itadakitou gozansu)

แต่จากอิตาดาคิไต้ มันกลายเป็น อิตาดาคิโต้ ได้ยังไงก็ขี้เกียจอธิบายเพราะเราก็ชอบผันผิดๆถูกๆอยู่เรื่อยเลย เอาเป็นว่ามันเป็นภาษาคุณหญิงคุณนายประเภทนึงน่ะนะ ส่วนวิธีผันแบบนี้ คำยอดฮิตที่ทุกคนรู้จักดีคือ

จาก ありがたい(arigatai) ー> ありがとうございます(arigatou gozaimasu) นั่นล่ะ

และถ้าเป็นสาวๆโอยรันเค้าจะแปลงอีกขั้นเป็น ありがとうござんす (arigatou gozansu)
ไม่งั้นมันเหมือนชาวบ้านทั่วไปแล้วมันไม่เก๋สมกับที่เป็นนางคณิกาค่ะ


  • 「~なんし」= ~してください (~nanshi = ~shitekudasai)
เป็นรูปคำสั่ง/ขอร้อง แต่ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าตกลงใช้ยังไงกันแน่
อย่างในตัวอย่างนี้ ตอนที่โนะคะเสะขอให้ซากิช่วยปกป้องหมอจินด้วย ใช้ต่อหลังรูป kudasai

先生を お守りくださいなんし
(sensei wo omamori kudasai nanshi)



แต่พอลองหาตัวอย่างที่ไม่ใช่จากในหมอจินแล้วกลับใช้ว่า
「やめなんし」(yame nanshi) = やめなさい (yame nasai)

ก็อาจเป็นไปได้ว่าถ้าเป็นรูปขอร้องแล้วต้องใช้ต่อจาก kudasai แต่ถ้าเป็นคำสั่งให้ใช้แทน nasai ได้เลย

(นี่คือตั้งสมมติฐานเดาเองเองสุ่มสี่สุ่มห้านะคะ อย่าเพิ่งเชื่อ =w=)


  • 「おさらばえ」= さようなら (osarabae = sayounara)
เป็นภาษาสาวโคมแดงที่เราว่าเริ่ดที่สุดแล้วล่ะ! เพราะเกิดมาเพิ่งเคยได้ยินคนญี่ปุ่นบอกลากันแบบนี้
ถ้าเอาไปพูดกันเองคงจะเก๋มิใช่น้อย แต่มันคงไม่ดีเท่าไหร่
เพราะยังไงนี่ก็เป็นภาษาของผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าขายเรือนร่างน่ะนะ
ถ้าคนญี่ปุ่นมาเห็นพูดกันเล่นๆคงจะอึ้ง

อย่างโนะคะเสะตอนที่บอกลาพี่สาว เธอก็บอกว่า
あい、 おさらばえ(ai, osarabae)

เห็นมั้ยว่าขนาดเธอจะพูดตอบรับ เธอยังไม่พูดว่า はい (hai) แบบคนทั่วไปเลย
แต่เธอตอบรับว่า あい (ai) แทน แสดงว่าโอยรันเนี่ยไม่ใช่ธรรมดา อะฮ้า ไม่ธรรมดา
(เพลงบ่งบอกอายุมาก.....)


แล้วฉากโอซะระบะเอ้นี่ก็เป็นอีกหนึ่งฉากซึ้งนะ
ฉากเกี่ยวกับคุณโอยรันโนะคะเสะคนนี้มีฉากซึ้งๆเยอะมากกกกจริงๆ



  • 「ほんだすかえ?」(本当ですか?)(hondasukae? = hontou desuka?)
อันนี้จำไม่ได้แล้วว่าพูดกันตอนไหน แต่แปลเป็นไทยคือใช้ถามกันว่า "จริงหรือ?"
(เอ่อ แต่คงไม่มีใครถามกันว่า จริงหรือ จริงๆหรอกมั้ง ...มีแต่ จริงดิ จริงอ้ะ จริงป้ะ พูดจริง!? มากกว่านะ)




นอกจากที่ว่ามาก็มีบทพูดที่ชอบของโนะคะเสะอีกนิดหน่อย
อาทิเช่นตอนที่ซากาโมโตะ เรียวมะ ถามว่าเธอยังอยากเป็นหิมะอยู่รึเปล่า

โนะคะเสะตอบกลับว่า 「まっぴら ごめんでありんす!」(mappira gomen de arinsu)
แปลว่า ไม่อยากเป็นแม้แต่นิดเดียวแล้วเจ้าค่าาา (ฉากนี้ขนลุกเกรียวเลย!)

แล้วหลังจากนั้นเธอก็ไปเปิดโรงเรียนสอนศิลปะ ตอนแจกใบปลิวโนะคะเสะเผลอพูดว่า
よろしゅうお願いしんす (yoroshuu onegaishinsu) ตามภาษาที่เคยชินปาก

แล้วก็ต้องแก้ใหม่เป็นภาษาชาวบ้านๆแบบตะกุกตะกักเพราะไม่คุ้น
เป็น よろしくお願いいたします (yoroshiku onegai itashimasu)
ฉากนี้น่ารักดีนะ เห็นแล้วเอ็นดูคุณป้าโนะคะเสะอย่างบอกไม่ถูก



ที่ร่ายมานี่คือเฉพาะที่เด่นๆ ภาษาโอยรันยังมีนอกเหนือจากนี้อีกเยอะแยะ
แต่ขี้เกียจศึกษาให้ลึกซึ้งเพราะมีแต่ข้อมูลภาษาญี่ปุ่่น มันยาก (ฮา)
เรื่องตลกคือแต่ละเว็บที่เราหาข้อมูลมา ส่วนใหญ่ที่สนใจเรื่องภาษานี้กันก็เพราะดูซีรีย์คุณหมอจินกันทั้งนั้นเลย!

นี่แรงรักคุณป้าโนะคะเสะเลยนะเนี่ยที่นั่งศึกษามาขนาดนี้ (
ชอบนากาทานิ มิคิ ตั้งแต่ตอนได้ดู Memories of Matsuko แล้วล่ะค่ะ
คุณป้ามัทสึโกะแกชีวิตบัดซบจนอดหลงรักไม่ได้จริงๆ

พอมาดูเรื่องนี้ยิ่งหลงรักไปกันใหญ่ ป้ามิคิแกเล่นเก่งมว๊ากกกกกก
โนะคะเสะออกมาแต่ละที ซากิจืดไปเลย ป้าแกทั้งเจิดทั้งเริ่ด แต่งชุดญี่ปุ่นก็ง๊ามงาม
บางฉากไม่ต้องพูดอะไรเลย อยู่เฉยๆก็แสดงความรู้สึกได้ดีสุดๆ ชอบบบ

ส่วนในมังงะเธอหน้าตาเป็นอย่างนี้


ลองหามาอ่านดูบ้างดีมั้ยนะ

จะว่าไป รู้สึกได้ได้อัพบล็อกแบบมีสาระมานานมากแล้วแฮะ
เอ๊ะ หรือไม่เคยเลยนะ......

อนึ่ง หากมีข้อผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ m(_ _)m
อย่าลืมรอดูหมอจินซีซั่นสองกันต่อด้วยนะค้าาาาา

Comment

Comment:

Tweet

ภาษานี้ช่างมีอะไรซับซ้อนเต็มไปหมดจริงๆค่ะ (แต่ก็ภาษาสวยจริงๆล่ะน้า~)
ยิ่งเรียนยิ่งยาก 555
อีกไม่กี่ช.ม.ต้องไปสอบแจป1แย้ว~ (ยังไม่นอนอีก!!!=w=)

#7 By suikuri on 2010-10-04 01:38

เรื่องจินเคยอ่านมังงะมัน แต่เป็นแบบแปลภาษาไทย
ในฉบับแปลนี่มีการทับศัพท์มากเสียจนจำกันไม่ไหวทีเดียว คงเพราะเขาคงไม่มีทางสามารถหาคำแปลที่เข้ากันในภาษาไทยมาใช้ได้ง่ายๆ ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่

ในส่วนของสำนวนการพูด พอแปลเป็นไทยแล้วก็ไม่ได้เห็นความต่างจากภาษาปกติมากก็เลยไม่รู้ ไม่คิดเลยว่าในภาษาญี่ปุ่นจริงๆจะมีความยุ่งยากซับซ้อนมากถึงขนาดนี้

#6 By φυβλας on 2010-10-03 23:35

บ้านติดจานเลยรำได้แต่แบบพากย์ไทยค่ะ (แอบเศร้า) แต่โอ... มีภาษาที่เป็นแบบฉบับเขาเองอย่างนี้ สุดยอดจริงๆ เวลาดูแบบเสียงนักแสดงเขาเองเลยจะรู้สึกว่าพวกเขาเล่นกันได้เข้าบทบาทกันจริงๆbig smile

#5 By *~citrus~* on 2010-10-03 23:11

Hot! Hot! Hot!
ดูแปลกๆแต่ก็ยังพอเห็นเค้าโครงที่มาของคำอ่ะนะ
อ่านแล้วอยากกลับไปเรียนภาษาญี่ปุ่นเลย (T T)

#4 By ★奈良★ on 2010-10-03 20:46

เมพจริงๆว่ะเต
สงสัยต้องหาหมอจินมาดูบ้างแล้ว (อยากดูในทีวีแต่เวลาไม่ตรงกันเลยอดตลอด)

ถ้าเด้งสักวิชาเราจะไปลงด้วยนะเต :))

#3 By invisible_man on 2010-10-03 20:45

อ้าว
นี่ทำรายงานของเทอมหน้าเสร็จแล้วเหรอ
ฃ5555555555555555

ชอบอะไรแนวนี้ ลง lang jap soc ไปเ้เถอะ.... ดีกว่าไปสรรหาวิชาที่ไม่อยากเรียนลงตอนปีสี่

#2 By JiBi_AI on 2010-10-03 20:29

Hot! Hot! Hot!
ถึงไม่รู้ภาษาญี่ปุ่น
แต่ทีเ่ห็นอย่างนึงคือ
คนเขียนบทละครญี่ปุ่นละเอียดมาก...

#1 By เมพหมี shakri on 2010-10-03 20:10